Koffiesnob
De nummer 2 van de Jan Eef columnwedstrijd, Maartje Oome, beschrijft hoe zij als echte koffiesnob aan haar trekken komt in Amsterdam-West.
Maartje Oome
Voor de geboorte van mijn eerste kind kreeg ik van mijn man als dank en waardering een Nespresso apparaat. Er zit zes jaar leeftijdsverschil tussen mijn eerste en mijn tweede kind, en nu snap je waarom. Koffie is een van die dingen in het leven die gewoon helemaal goed moeten zijn. En anders maar niet. Je vrienden en familie kun je hun tekortkomingen vergeven. En je man, ach: after all he’s just a man… Maar je barista, nee. Je barista moet een mix zijn tussen Leonardo da Vinci, Oprah Winfrey en moeder Theresa. De perfecte balans tussen geniaal, sociaal vaardig en groothartig. Want als jij om 08.30 binnenkomt na een nacht vol luiers, glaasjes water en enge dromen, dan kan dat ene kopje koffie je dag maken of breken.
Je barista moet een mix zijn tussen Leonardo da Vinci, Oprah Winfrey en moeder Theresa.
Mijn favoriete barista werkt bij Buon Giorno op de Admiraal de Ruijterweg. Als ik binnenkom, hoef ik niks te zeggen. Hetzelfde? Ja, hetzelfde… Vooral s ochtends is het heel fijn om niks uit te hoeven leggen. In het pre-BuonGiorno tijdperk reed ik elke dag op de fiets naar de Coffee Company op de Kinkerstraat, om met een koffie to go in één hand en mijn fietsstuur in de andere hand naar huis te slingeren. Je zou zeggen, schaf een goed espresso apparaat aan. Dat had ik me met al die koffies to go à 3,50 natuurlijk al lang en breed kunnen veroorloven. Maar nee. Iedereen heeft zijn talent. En koffie zetten is niet het mijne. Zelfs niet op een Nespresso apparaat.
Een Michael Jackson, dat is koffie met alleen melkschuim er op, van zwart naar wit dus, net als Michael Jackson
De komst van BG heeft mijn leven dus een stuk aangenamer gemaakt. Niet in de laatste plaats omdat ze me bekend maakten met het fenomeen “droge cappuccino”. Ik wil namelijk wel melk, maar niet te veel. En vaak heeft een cappuccino veel weg van zo’n slappe latte. Daar kom ik de dag niet mee door. De BG barista adviseerde: “Dan moet je vragen om een Michael Jackson”. Een wat? “Een Michael Jackson, dat is koffie met alleen melkschuim er op, van zwart naar wit dus, net als Michael Jackson. Maar je kan het ook een droge cappuccino noemen.” Laatst was ik bij een koffietent in Amersfoort. Bestel ik mijn favoriete droge cappuccino, zegt die barista: “Jij komt zeker uit Amsterdam!”Kijk, ik weet dat ik met mjn glamour en grootstedelijke allure opval in de provincie, maar dat het zo obvious is… Nee, helaas, het kwam door die droge cappuccino. Blijkbaar echt iets voor koffiesnobs. En die komen natuurlijk, net als de culisnobs, de wijnsnobs en de algehele snobs, uit Amsterdam. Amsterdam West, om precies te zijn. Tja, als je nu eenmaal gewend bent aan een Michael Jackson, neem je geen genoegen meer met een Dries Roelvink of een Gerard Joling. Dan ga je elke ochtend naar de Buon Giorno op de Admiraal de Ruijterweg of op de Jan Eef en, met je koffie to go in één hand, moonwalkend weer naar huis.
Gerelateerde Posts
Alles voor een lach →
De wereld mooier kleuren #1 →
Zomer in de Baarsjes! →
