Bruine kroegentocht: Ienie Mienie
Toeristen komen ervoor uit het buitenland, ‘wij’ moeten er steeds minder van hebben: de bruine kroeg. Met het verdwijnen van de geboren en getogen Amsterdammer, verdwijnt ook dit letterlijke boegbeeld van Mokum in rap tempo uit te stad. Gelukkig zijn er, ook in en om de Jan Evertsenstraat, een aantal die hun hoofd boven water houden. Cafés waar de barvrouw een tweede moeder is, waar je naar huis wordt gebracht als je te diep in het glaasje hebt gekeken, waar je nog met andere gasten praat. Waar je altijd nét iets te lang blijft hangen, want gezelligheid kent geen tijd.
Tekst en beeld: Katja Brokke
Een beetje verscholen, net om de hoek van de Vespuccistraat, zit café Ienie Mienie. Amsterdams schild op de gevel, Ajax-vaandels aan de muur. Barvrouw, buurtmoeder en -psycholoog Edwina staat er al twintig jaar achter de toog.
Edwina
De opgewekte Edwina vertelt liefdevol over haar café, de buurt en de bewoners. Ze is er nog een van de oude stempel, een die mensen helpt en met liefde vrijwel elke dag naar Ienie Mienie gaat. ‘Ik hou van lachen, dansen en zingen en ik maak er altijd een feestje van. Het is hier gemoedelijk, al mis ik wel steeds meer samenhorigheid in de buurt. Die nieuwe tenten zijn net doorloophuizen: zitten, betalen en doorlopen. Dat gevoel heb je hier niet. Daar denken ze alleen maar commercieel. Heb je het nodig, denk ik dan, of doe je het met liefde?’
Ienie Mienie
‘Een goede vriendin van mij was eigenaar van het café. Haar bijnaam was muis en wij hebben de kroeg Ienie Mienie genoemd. Vier jaar geleden is ze overleden en ik heb de naam zo gelaten. Het café stamt uit 1930, de eerste eigenaar zat in het verzet. Er gebeuren eigenlijk nooit vervelende dingen hier, er is in al die jaren nog nooit politie over de vloer geweest. Dat komt ook omdat ik inmiddels ver van te voren al zie of iemand kwaad in de zin heeft, eigenlijk voordat ze het zelf doorhebben. Ik stuur hun avond dan zo dat er uiteindelijk niks gebeurt.’
De gasten
‘Het is altijd lachen hier en we zorgen voor elkaar. Het is eigenlijk een grote familie. Dat ging vroeger zo en wat mij betreft gaat het nog steeds zo. Het is een mentaliteit. Gasten helpen met schoonmaken of met het opruimen van het terras. Jonge jongens noemen me moeder, buren springen bij als dat nodig is. Nieuwe “Amsterdammers” klagen veel, laatst kwam er al een om vier uur ’s middags voor de muziek die niet eens hard stond. Die kijk ik dan aan en zeg dat ie moet opsodemieteren. Ze maken zich niet heel erg geliefd in de buurt.’
De borrel
‘Ienie Mienie hanteert ieniemienie prijzen: een vaasje voor € 2,20, een kleintje voor € 1,80, een bacootje is € 5,-. Er worden dus veel bier en mixies besteld. En natuurlijk Keteltjes en oude borrels.’
Ienie Mienie zit op de Bartholomeus Diazstraat, nummer 32. Openingstijden: dinsdag t/m donderdag van 14.00 tot 01.00 uur. Vrijdag en zaterdag van 14.00 tot 03.00 uur. Zondag en maandag gesloten.
